Celem Towarzystwa jest krzewienie pamięci o zwycięskim Powstaniu Wielkopolskim oraz popularyzacja wśród młodego pokolenia wartości powstańczych. Nasza misja to krzewienie wiedzy i kultywowanie pamięci o zwycięskim Powstaniu, w wyniku którego do Macierzy powróciły ziemie stanowiące kolebkę państwa polskiego, popularyzowanie wśród młodego pokolenia Polaków wartości, które przyświecały bohaterskim czynom i życiu powstańców.
piątek, 21 listopada 2014
Zebranie Zarządu Głównego Towarzystwa Pamięci Powstania Wielkopolskiego 1918/1919
Jutro
odbędzie się zebranie Zarządu Głównego Towarzystwa Pamięci Powstania
Wielkopolskiego 1918/1919, na którym zostanie omówiony program obchodów
96. rocznicy Powstania Wielkopolskiego 1918/1919 czy koncepcja
Encyklopedii Powstania Wielkopolskiego.
niedziela, 9 listopada 2014
„O Komisarzu Naczelnej Rady Ludowej Adamie Poszwińskim … ”
KOMISJA HISTORYCZNA ZARZĄDU GŁÓWNEGO TOWARZYSTWA PAMIĘCI POWSTANIA WIELKOPOLSKIEGO 1918-1919
WIELKOPOLSKIE MUZEUM WALK NIEPODLEGŁOŚCIOWYCH
W POZNANIU
zapraszają na spotkanie
„O Komisarzu Naczelnej Rady Ludowej Adamie Poszwińskim … ”
w programie:
Zdzisław Kościański (KH ZG TPPW), Adam Poszwiński jako przywódca niepodległościowy ”
Stanisław Helbich (Kraków) „Adam Poszwiński w pamięci rodzinnej”
Aleksandra Pietrowicz (IPN Poznań ) „Zakładnicy miasta Poznania – z archiwum Adama Poszwińskiego”
Spotkanie odbędzie się 14 listopada (piątek) 2014 r. o godz. 16.00
w Muzeum Powstania Wielkopolskiego w Poznaniu
Odwach – Stary Rynek 3
/ wstęp wolny /
Adam Poszwiński (ur. 17 grudnia 1881 roku w Warszawie, zm. najprawdopodobniej w lipcu 1942 roku w Poznaniu) – polski dziennikarz i polityk chadecki. Członek Chrześcijańsko-Narodowego Stronnictwa Pracy, uczestnik powstania wielkopolskiego, członek Komisariatu Naczelnej Rady Ludowej.
Od 1906 roku publikował w gazetach takich jak „Orędownik” i „Kurier Poznański”. W następnym roku Poszwiński zajął stanowisko redaktora naczelnego w wychodzącej w Poznaniu gazecie „Praca”. W 1908 otrzymał propozycję szefowania inowrocławskiemu „Dziennikowi Kujawskiemu”, którą przyjął. Redaktorem naczelnym tej pozycji był do 1917 roku. W tym czasie był członkiem Towarzystwa Dziennikarzy i Literatów z siedzibą w Poznaniu.
Jako polityk opowiadał się za orientacją chrześcijańsko-demokratycz ną.
Wszedł w skład Rady Głównej Ligi Narodowej. W 1914 roku uczestniczył w
zjeździe LN, który miał miejsce w Wiedniu. Brał udział w wydarzeniach
poprzedzających wybuch powstania wielkopolskiego, reprezentując w
organach naczelnych organizacji niepodległościowych Kujawy. W latach
trwania I wojny światowej stał na czele inowrocławskiego Koła
Towarzyskiego. Od 1916 zasiadał w składzie Tajnego Międzypartyjnego
Komitetu Obywatelskiego. Następnie był członkiem Komisariatu Naczelnej
Rady Ludowej, wraz z m.in. Wojciechem Korfantym i ks. Stanisławem
Adamskim.
Reprezentując opisany powyżej organ, 7 maja 1919 roku dokonał uroczystego otwarcia Uniwersytetu Poznańskiego. W okresie międzywojennym zajmował stanowisko podsekretarza stanu w rządzie polskim. Później stał na czele spółki akcyjnej, prowadzącej działalność wydawniczą. Zajmowała się ona wydawaniem takich pozycji jak m.in. „Głos Pomorski”, „Gazeta Pomorska” oraz „Weichsel Post”. W 1927 roku przeniósł się do Poznania, gdzie był redaktorem gazety „Świat Kupiecki”, a później także „Dziennika Poznańskiego” i „Dziennika Bydgoskiego”. W latach 30. napisał kilka wspomnień („Z walk o Uniwersytet w Poznaniu”, „Pamięci księdza Piotra Wawrzyniaka”). Zakończył swą działalność na krótko przed rozpoczęciem II wojny światowej. Po zajęciu Polski przez Niemców Poszwiński został aresztowany. Wkrótce jednak został zwolniony. Niemal natychmiast zaczął działalność niepodległościową. Był jednym z członków „Ojczyzny”, a także kierownikiem Wydziału Gospodarki w biurze Delegatury Rządu.
9 września 1941 roku został ponownie zaaresztowany przez gestapo. Przewieziono go do znajdującego się w Poznaniu Fortu VII. Tam przebywał najprawdopodobniej do czerwca 1942 roku. Wielokrotnie przesłuchiwany i torturowany. Dokładna data śmierci Poszwińskiego nie jest znana - przypuszcza się, iż został zamordowany w lipcu 1942 roku. Razem z nim zginęli prawdopodobnie inni członkowie delegatury.
Źródło informacji: Wikipedia
WIELKOPOLSKIE MUZEUM WALK NIEPODLEGŁOŚCIOWYCH
W POZNANIU
zapraszają na spotkanie
„O Komisarzu Naczelnej Rady Ludowej Adamie Poszwińskim … ”
w programie:
Zdzisław Kościański (KH ZG TPPW), Adam Poszwiński jako przywódca niepodległościowy ”
Stanisław Helbich (Kraków) „Adam Poszwiński w pamięci rodzinnej”
Aleksandra Pietrowicz (IPN Poznań ) „Zakładnicy miasta Poznania – z archiwum Adama Poszwińskiego”
Spotkanie odbędzie się 14 listopada (piątek) 2014 r. o godz. 16.00
w Muzeum Powstania Wielkopolskiego w Poznaniu
Odwach – Stary Rynek 3
/ wstęp wolny /
Adam Poszwiński (ur. 17 grudnia 1881 roku w Warszawie, zm. najprawdopodobniej w lipcu 1942 roku w Poznaniu) – polski dziennikarz i polityk chadecki. Członek Chrześcijańsko-Narodowego Stronnictwa Pracy, uczestnik powstania wielkopolskiego, członek Komisariatu Naczelnej Rady Ludowej.
Od 1906 roku publikował w gazetach takich jak „Orędownik” i „Kurier Poznański”. W następnym roku Poszwiński zajął stanowisko redaktora naczelnego w wychodzącej w Poznaniu gazecie „Praca”. W 1908 otrzymał propozycję szefowania inowrocławskiemu „Dziennikowi Kujawskiemu”, którą przyjął. Redaktorem naczelnym tej pozycji był do 1917 roku. W tym czasie był członkiem Towarzystwa Dziennikarzy i Literatów z siedzibą w Poznaniu.
Jako polityk opowiadał się za orientacją chrześcijańsko-demokratycz
Reprezentując opisany powyżej organ, 7 maja 1919 roku dokonał uroczystego otwarcia Uniwersytetu Poznańskiego. W okresie międzywojennym zajmował stanowisko podsekretarza stanu w rządzie polskim. Później stał na czele spółki akcyjnej, prowadzącej działalność wydawniczą. Zajmowała się ona wydawaniem takich pozycji jak m.in. „Głos Pomorski”, „Gazeta Pomorska” oraz „Weichsel Post”. W 1927 roku przeniósł się do Poznania, gdzie był redaktorem gazety „Świat Kupiecki”, a później także „Dziennika Poznańskiego” i „Dziennika Bydgoskiego”. W latach 30. napisał kilka wspomnień („Z walk o Uniwersytet w Poznaniu”, „Pamięci księdza Piotra Wawrzyniaka”). Zakończył swą działalność na krótko przed rozpoczęciem II wojny światowej. Po zajęciu Polski przez Niemców Poszwiński został aresztowany. Wkrótce jednak został zwolniony. Niemal natychmiast zaczął działalność niepodległościową. Był jednym z członków „Ojczyzny”, a także kierownikiem Wydziału Gospodarki w biurze Delegatury Rządu.
9 września 1941 roku został ponownie zaaresztowany przez gestapo. Przewieziono go do znajdującego się w Poznaniu Fortu VII. Tam przebywał najprawdopodobniej do czerwca 1942 roku. Wielokrotnie przesłuchiwany i torturowany. Dokładna data śmierci Poszwińskiego nie jest znana - przypuszcza się, iż został zamordowany w lipcu 1942 roku. Razem z nim zginęli prawdopodobnie inni członkowie delegatury.
Źródło informacji: Wikipedia
Subskrybuj:
Posty (Atom)

